Zapraszają na cmentarz. IPN upamiętni Kubisza

Uroczystość organizowana przez Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach odbędzie się o godz. 11.00 na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim przy ul. Bielskiej w Cieszynie. Grób dr. Kubisza znajduje się w sektorze I, w rzędzie 1, pod numerem 91.

Wydarzenie wpisuje się w obchody 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.

Od Gnojnika do cieszyńskiego szpitala

Jan Władysław Kubisz urodził się 20 lipca 1885 roku w Gnojniku na Zaolziu. Był synem cenionego nauczyciela i poety Jana Kubisza oraz Malwiny z Pustówków. Uczył się w Polskim Gimnazjum Macierzy Szkolnej w Cieszynie, gdzie angażował się w działalność tajnego związku „Jedność”, współorganizując przedstawienia, spotkania i odczyty o charakterze narodowym.

W 1905 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ich ukończeniu pracował w szpitalu w Morawskiej Ostrawie. Jego karierę przerwał wybuch I wojny światowej. Zmobilizowany do armii austro-węgierskiej trafił na front wschodni, a następnie do rosyjskiej niewoli, w której spędził 40 miesięcy. W tym czasie pomagał jeńcom cywilnym i pełnił służbę lekarską w obozach.

W grudniu 1918 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Jako kapitan rozpoczął pracę na oddziale chirurgicznym Szpitala Wojskowego w Cieszynie. Podczas czechosłowackiej ofensywy w styczniu 1919 roku pozostał w placówce, chroniąc jej mienie i opiekując się pacjentami.

Od 1922 roku pracował w Szpitalu Śląskim w Cieszynie jako pierwszy polski lekarz w dotychczas niemieckim zespole. Osiem lat później został dyrektorem placówki. Pod jego kierownictwem powstały nowe oddziały, między innymi zakaźny, wewnętrzny, położniczy i dziecięcy, a także nowoczesna pracownia rentgenowska. Zyskał tak duże uznanie, że został osobistym lekarzem prezydenta Ignacego Mościckiego.

Bohater Powstania Warszawskiego

Po wybuchu II wojny światowej Jan Kubisz uczestniczył w ewakuacji cieszyńskiego szpitala, a później znalazł się w okupowanej Warszawie. Pracował w firmie farmaceutycznej i nadal prowadził praktykę lekarską.

Podczas Powstania Warszawskiego zorganizował szpital dla rannych. Kiedy sytuacja w mieście stawała się coraz bardziej dramatyczna, wyprowadził z płonącej Warszawy pochód 90 pacjentów. Szedł na jego czele, trzymając flagę Czerwonego Krzyża i doprowadził rannych do bezpiecznego schronienia.

Po wojnie, w maju 1945 roku, wrócił do Cieszyna. Zaangażował się w odbudowę zniszczonego Szpitala Śląskiego. W ciągu niespełna trzech lat przywrócił funkcjonowanie większości oddziałów i ponownie zgromadził dawny zespół medyczny.

Dr Jan Władysław Kubisz zmarł 4 marca 1948 roku. W jego pogrzebie uczestniczyły tysiące ludzi z obu stron Olzy. Zapamiętano go jako „lekarza ubogich”, człowieka głębokiej wiary i medyka kierującego się troską o drugiego człowieka.

Za swoją służbę oraz działalność narodową został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Niepodległości i Medalem Pamiątkowym za Obronę Śląska Cieszyńskiego.

NG/mat.pras.