Nagrody im. Oskara Kolberga trafiły do laureatów z Beskidów

Galę poprowadzili konferansjerzy TKB Elżbieta Legierska i Krzysztof Trebunia-Tutka.Laureatami z naszego regionu zostali:

Beata Legierska-  pochodzi z rodziny, w której od pokoleń kobiety zajmowały się „heklowaniem” – wykonywaniem koronki koniakowskiej. Beata Legierska już od szóstego roku życia uczyła się koronczarstwa pod wnikliwym okiem matki i stale doskonali swoje umiejętności. Jej prace odznaczają się wysokim poziomem technicznym i artystycznym,  koronki wyróżniają się przejrzystym układem, bogactwem motywów roślinnych – kwiaty, liście i owoce oraz wielością motywów geometrycznych. Jest mistrzynią kompozycji, co zostaje zauważone i wyróżnione w konkursach koronczarskich. Koronki wykonuje w formie tradycyjnej i nowatorskiej, są to m.in. kołnierze, rękawiczki, wstawki, sukienki, bluzeczki oraz różniej wielkości serwety i bieżniki. W ocenie znawców koronki, prace wykonane przez Beatę Legierską z cieniutkiej nici bawełnianej, z której już niewiele kobiet „hekluje” są unikatowe i zasługują na najwyższą ocenę.Twórczyni posiada także niezwykle rzadką umiejętność wykonywania haftów techniką temerytową – „na koluszku”. Te misterne hafty łączone koronką mają zastosowanie w przedniczkach kabotka oraz naczółkach czepca a także w misternych serwetkach. Technikę temerytową – „na koluszku” poznała, i nauczyła się jej od twórczyni – Marii Michałkowej. Beata Legierska jest bardzo aktywna twórczo, berze udział w konkursach, wystawach a także licznych imprezach folklorystycznych w kraju i zagranicą. Jej prace znajdują się w muzeach a także w prywatnych kolekcjach. Prowadzi pokazy i warsztaty rękodzielnicze w zakresie wykonywania koronki koniakowskiej.

A także Kapela Ochodzita- Kapela Ochodzita powstała w 1995 roku. Jej nazwa pochodzi od góry Ochodzita, która oddziela Beskid Śląski od Beskidu Żywieckiego i jest położona na terenie Koniakowa, w głównym grzbiecie karpackim. Członkowie zespołu wywodzą się właśnie z tych okolic, prezentując zarówno folklor Górali Żywieckich, jak i Górali Śląskich. Muzyka jest dla nich nie tylko sposobem na życie, ale przede wszystkim wielką miłością. Kapela Ochodzita demonstruje instrumentarium formacji smyczkowej typowej dla południowej i południowo-zachodniej części Żywiecczyzny, która składa się z jednych lub dwojga skrzypiec prymujących, skrzypiec sekundujących i basu. Ponadto grupa grywa również w zestawieniu tradycyjnym, charakterystycznym dla Beskidu Śląskiego oraz dorzecza Soły (Żywiecczyzna), gdzie w archaicznym składzie występowali gajdosz oraz skrzypek. Kapela Ochodzita gra w różnej konfiguracji (gajdy-skrzypce, gajdy-dwoje skrzypiec). Użycie pierwotnych instrumentów w jej muzyce stanowi powrót do tradycji, w której wykorzystywane są instrumenty własnoręcznie zbudowane przez muzyków. Czesław Węglarz i Piotr Puszyński są bowiem budowniczymi gajd beskidzkich, jak również instrumentów pasterskich (piszczałki bez otworów palcowych oraz sześciootworowe, a także rogi pasterskie). Kapela Ochodzita prezentuje i popularyzuje muzyczną twórczość ludową regionu Żywiecczyzny i Beskidu Śląskiego. Zachowanie unikatowego sposobu śpiewu oraz zastosowanie prostego dźwięku na archaicznych instrumentach niewątpliwie stanowią wyjątkową cechę tego zespołu. Muzycy stale poszerzają repertuar, ucząc się i rozwijając, nie ulegają przy tym jednak żadnym wpływom. Dzięki temu podtrzymują walory kulturowe i swą tożsamość. Prezentując folklor na żywo podczas koncertowania, za każdym razem przekazują słuchaczom dorobek artystyczny regionu, w którym się wychowali. W skład Kapeli wchodzą muzycy reprezentujący Trójwieś Beskidzką, a konkretnie – Koniaków: Adam Soból – skrzypce prym, śpiew i Marzena Suszka – altówka; oraz Żywiecczyznę: Adam Puszyński – skrzypce prym drugi, śpiew; Piotr Puszyński – skrzypce sekund, altówka, gajdy, śpiew (oboje z Rajczy) i Czesław Węglarz z Ciśca – basy, gajdy, śpiew. Posiadają w swoim repertuarze niezwykle bogaty dorobek artystyczny terenów, z których się wywodzą. Muzyczne korzenie, tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie, wpłynęły na znajomość wielu archaicznych pieśni oraz melodii charakterystycznych dla obu regionów pogranicza. Są to między innymi obyrtki, pieśni baciarskie, zbójnickie, owięzioki, walczyki, krakowiaki i polki czy też kolędy i pastorałki.

Patronem nagrody uczyniono Oskara Kolberga – etnografa, folklorystę i kompozytora, twórcę największego w XIX wieku zbioru źródeł etnograficznych do badania kultury ludowej obszaru dawnej Rzeczypospolitej, autora serii monografii Lud i Obrazów etnograficznych, które tworzą podstawę materiałową dla współczesnych nauk o kulturze (etnografii, etnologii, folklorystyki, etnomuzykologii) i do dzisiaj są inspiracją twórczości naukowo-badawczej i artystycznej.\

fot. Regionalny Ośrodek Kultury w Bielsku Białej