Zaolzie. Wystawa Ewa Milerska życie i twórczość

Plansze, pełne wiedzy o tej postaci, skanów archiwalnych dokumentów oraz fotografii przygotował Marian Steffek z Ośrodka Dokumentacyjnego Kongresu Polaków w Republice Czeskiej. Kolejne plansze prowadzą zwiedzających przez najważniejsze obszary życia i działalności poetki, ukazując jej dorobek w kontekście lokalnym i społecznym. Zgromadzony materiał przypomina postać silnie związaną z Nydkiem, gdzie spędziła całe życie, oraz drogę edukacyjną, która miała kluczowe znaczenie dla jej późniejszej twórczości.

Szczególne miejsce zajmuje okres nauki w Szkole Gospodyń Wiejskich w Końskiej koło Trzyńca. To właśnie wtedy powstał jej pierwszy wiersz, opublikowany w Dzienniku Polskim. Wystawa pokazuje, jak ważna była dla niej możliwość dalszego kształcenia, mimo że początkowo nie była ona oczywista.

Są też informacje o aktywności społecznej i organizacyjnej bohaterki wystawy. Ewa Milerska działała w PZKO, przewodniczyła Klubowi Kobiet oraz śpiewała w miejscowym chórze. Jej pierwsze utwory powstawały na potrzeby szkoły i działalności PZKO. Najczęściej pisała w gwarze. W połowie lat sześćdziesiątych XX wieku rozpoczęła pracę w polskim oddziale miejscowej biblioteki, gdzie zawodowo zajmowała się upowszechnianiem polskiego słowa.
Wystawa przypomina również trudne doświadczenia wojenne. Po wyjściu za mąż w 1936 roku Milerska została w czasie wojny sama z trójką małych dzieci, gdy jej mąż, z powodu zachowania polskiej narodowości, został skierowany na roboty przymusowe do Wiednia. Po wojnie rodzina zamieszkała pod Wyrchgórą w drewnianym domku otoczonym sadem, który często powracał później w jej wierszach.

Istotnym wątkiem jest zainteresowanie folklorem. Ewa Milerska działała przede wszystkim w Sekcji Folklorystycznej PZKO, gdzie ocaliła wiele haftów i doprowadziła do ich wydania w publikacji Haft na żywotku cieszyńskim. Zdążyła napisać do niej wstęp, nie odebrała jednak Nagrody imienia Oskara Kolberga.

Indi