Świętowali 240-lecie kościoła ewangelickiego w Goleszowie

Uroczystości rozpoczął poranek pieśni religijnej w wykonaniu chórów parafialnych, Diecezjalnej Orkiestry Dętej oraz Chóru „Jubilate Deo” z Mysłowic. Centralnym punktem świętowania było nabożeństwo, podczas którego kazanie wygłosił bp Wojciech Pracki, zwierzchnik Diecezji Katowickiej.

Jubileusz stał się okazją do wspomnień i wdzięczności – zarówno wobec Boga, jak i wszystkich, którzy przez ponad dwa wieki troszczyli się o parafię. Podkreślano, że goleszowski kościół to nie tylko zabytkowa budowla, ale przede wszystkim wspólnota wierzących, która – jak dawniej – pragnie trwać w wierze i służbie drugiemu człowiekowi.

Życzenia parafii złożyła również wójt gminy Goleszów, Sylwia Cieślar:
– Z okazji jubileuszu składam naszej goleszowskiej parafii serdeczne gratulacje oraz życzenia dalszego rozwoju, wielu inspirujących inicjatyw i integrujących wydarzeń. Niech kościół nadal pozostaje ważnym miejscem spotkań, dialogu i wspólnego działania dla całej lokalnej społeczności – podkreśliła.

Historia parafii

Historia goleszowskiego zboru sięga czasów Patentu Tolerancyjnego cesarza Józefa II z 1781 roku, który otworzył drogę do zakładania wspólnot ewangelickich. Już rok później ewangelicy z Goleszowa zaczęli tworzyć własną parafię, korzystając ze wsparcia duchowego cieszyńskich współwyznawców.

W 1785 roku uzyskano pozwolenie na budowę domu modlitwy, poświęconego 15 sierpnia tego roku. Wkrótce powstała również plebania i szkoła, a w 1789 roku parafia otrzymała własnego pastora – ks. Andrzeja Orgónyego. Rozwój wspólnoty sprawił, że w 1793 roku wzniesiono murowany dom modlitwy, a kolejne dekady przyniosły budowę wieży i nowej świątyni.

Najważniejszym wydarzeniem XIX wieku było wzniesienie obecnego kościoła w stylu neoromańskim, poświęconego w 1878 roku. Wnętrze świątyni do dziś zdobią kryształowe żyrandole z XIX wieku oraz cenne obrazy: „Ostatnia Wieczerza” Franciszka Mainhalta i „Jezus błogosławiący dzieci”.

XX i XXI wiek to czas licznych modernizacji i renowacji. Ważne prace objęły przebudowę wnętrza w latach 1953–54, montaż nowej automatyki dzwonów i witraży w latach 2009–2010, a także odnowienie elewacji i okien. W ostatnich latach, dzięki wsparciu parafian, samorządu i darczyńców, odrestaurowano prezbiterium z ołtarzem i obrazami, ambonę oraz ściany świątyni. Zakończenie konserwacji zaplanowano na 2026 rok.

NG/mat.pras.